Ali B krijgt drie jaar cel in hoger beroep voor zedendelicten

De feiten

• Ali B is in hoger beroep veroordeeld tot drie jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
• Het hof acht de verkrachting van Ellen ten Damme in 2014 bewezen.
• Ook de verkrachting van Naomi in 2018 wordt door het hof als bewezen verklaard.
• De rechtbank veroordeelde Ali B eerder tot twee jaar cel.
• Het Openbaar Ministerie eiste in hoger beroep 2,5 jaar cel.
• De zaak betreft beschuldigingen van verkrachting en aanranding door drie vrouwen.
• Ali B heeft altijd zijn onschuld volgehouden.

Hogere straf voor rapper Ali B

Het gerechtshof in Amsterdam heeft de rapper Ali B in hoger beroep een gevangenisstraf van drie jaar opgelegd. Dit is een hogere straf dan de twee jaar die de rechtbank hem eerder oplegde, en ook zwaarder dan de eis van het Openbaar Ministerie. De zaak betreft zedendelicten waarvoor drie vrouwen de artiest hebben aangeklaagd. De uitspraak volgt op een langlopende zedenzaak die veel publieke aandacht heeft getrokken. Ali B, die altijd zijn onschuld heeft volgehouden, was niet aanwezig bij de uitspraak van het hof. Zijn advocaten hebben eerder betoogd dat zijn herinneringen aan de gebeurtenissen sterk afwijken van die van de vrouwen. Het hof heeft de aanklachten één voor één behandeld. Hierbij werd specifiek gekeken naar de verklaringen van de aangeefsters en het beschikbare steunbewijs. De rapper heeft zich in zijn slotverklaring afgevraagd hoe zijn herinnering zo kon verschillen van die van de vrouwen.

Bewezenverklaringen: Ellen ten Damme en Naomi

Het hof acht de verkrachting van zangeres Ellen ten Damme in april 2014, in een hotel in Marokko, als bewezen. Het hof kwalificeert de handeling als een voltooide verkrachting, waarbij zelfs 'een beetje binnendringen' juridisch als zodanig kan worden beschouwd. Ook de aanklacht van Naomi, een vrouw die hij ontmoette op een schrijverskamp in Heiloo in 2018, is door het hof bewezen verklaard. Haar verklaringen konden gebruikt worden voor het bewijs, ondanks dat er niet altijd voldoende steunbewijs was voor alle details. Voor de aanklacht van aanranding door Jill Helena kon het hof echter geen reden zien om aan haar verklaring te twijfelen, maar achtte het steunbewijs hier onvoldoende. Hierdoor werd Ali B van deze specifieke aanklacht vrijgesproken. Dit had echter geen invloed op de strafmaat.

Verschillen in verklaringen en steunbewijs

Het hof onderzocht de verklaringen van de vrouwen nauwgezet. Bij Naomi constateerde het hof dat zij niet over alle aspecten consistent was in haar verschillende verklaringen, maar wel over een belangrijk onderdeel. Dit werd meegewogen in de beoordeling. Wat betreft Jill Helena, het hof oordeelde dat de verklaring van haar moeder geen steunbewijs kon bieden, omdat Jill haar verhaal pas veel later had gedaan. Hierdoor ontstonden er verschillen tussen haar eerste en latere verklaringen, wat de bewijskracht beïnvloedde. Ondanks de vrijspraak voor de aanranding van Jill Helena, achtte het hof de andere feiten bewezen. De strafmaat werd mede bepaald door de ernst van de bewezen feiten en de impact van de zaak.

Openbaar Ministerie en eerdere veroordeling

Tijdens het hoger beroep in maart eiste het Openbaar Ministerie een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 2,5 jaar. Deze eis was gebaseerd op de aanklachten van aanranding en verkrachting van Naomi in 2018, en de verkrachting van Ellen ten Damme in 2014. Bij de eis werd rekening gehouden met de aanzienlijke media-aandacht rond de zaak en het feit dat Ali B voorheen geen strafblad had. De aanklager benadrukte de ernst van de beschuldigingen en de impact op de slachtoffers. Eerder, in juli 2024, veroordeelde de rechtbank de rapper tot twee jaar cel voor een verkrachting en een poging tot verkrachting. Deze uitspraak werd nu door het hof in hoger beroep herzien.

Reacties en juridische analyse

Strafrechtadvocaat Veerle Hammerstein achtte het vooraf moeilijk om een voorspelling te doen over de uitkomst van het hoger beroep. Zij merkte op dat de zaak, net als veel andere zedenzaken, niet overduidelijk bewijs had. "Het kan beide kanten op", aldus Hammerstein, die een verrassende uitspraak niet uitsloot. De advocaat uitte ook verbazing over de keuze van Ali B om niet aanwezig te zijn bij de uitspraak. Hoewel verdachten niet verplicht zijn bij te wonen, achtte Hammerstein het in dit geval opvallend, gezien de publieke strijd die de artiest voor zijn onschuld voerde. De zaak heeft geleid tot een uitgebreide juridische procedure, waarbij de verklaringen van slachtoffers en het beschikbare bewijs centraal stonden. De uitspraak van het hof markeert een belangrijke fase in deze langdurige juridische strijd.

Toekomstperspectief en openstaande vragen

Met de veroordeling tot drie jaar cel in hoger beroep, is de strafzaak van Ali B nog niet definitief afgerond. Het is mogelijk dat de rapper besluit cassatie aan te tekenen bij de Hoge Raad. Dit zou de zaak nog verder kunnen vertragen, mogelijk met nog eens een jaar. De uitspraak werpt een schaduw over de carrière van de artiest, die voorheen een prominente figuur was in de Nederlandse muziekscene. De publieke opinie en de impact op zijn reputatie blijven belangrijke elementen in het nasleep van deze zaak. De vraag blijft hoe deze uitspraak de discussie over zedendelicten, bewijs en de rol van publieke figuren in het rechtssysteem zal beïnvloeden. De zaak onderstreept de complexiteit van het beoordelen van beschuldigingen van seksueel geweld en de lange weg naar gerechtigheid voor de betrokkenen.

Samengevat

• Ali B is in hoger beroep veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf voor zedendelicten.
• Het hof acht de verkrachtingen van Ellen ten Damme (2014) en Naomi (2018) bewezen.
• De opgelegde straf is hoger dan de eerdere veroordeling van twee jaar en de eis van het OM.
• Ali B heeft gedurende het proces altijd zijn onschuld volgehouden.
• De zaak betreft beschuldigingen van drie vrouwen, waarbij niet alle aanklachten konden worden bewezen.
• Verdere juridische stappen, zoals cassatie, zijn nog mogelijk.